Puro Ne ile Yakılır?
Hayat, bir puro gibi… Yavaşça tüterken bir yandan ne kadar değerli olduğunu anlamıyorsun. Her anını, her dumanını neyle yakmak istediğini sorarak geçirmek zorunda değilsin belki ama bazen bu soruyu kendine sormadan edemiyorsun. Bugün de böyle bir gündü işte, Kayseri’nin sakin sokaklarında, yazın son demlerinde bir puro yakmaya karar verdiğimde.
Bir Çeyrek Yüzyıl ve Bir Puro
25 yaşımda bir genç yetişkin olarak yaşadığım her gün, her anı daha anlamlı hale getirmeye çalışıyorum. Kayseri’nin sokaklarında yürürken bir yanda aklımda sorular, bir yanda hayaller. Ama bir şey var ki; bazen bu hayallerin ve soruların seni uzaklaştırdığı yerler de oluyor. Yaşadıkça, insanın bazen içini dolduran, bazen de boşaltan bir şeyler aradığını fark ediyorsun. İşte o gün, sokak köşesinde eski bir puro dükkanının vitrinine takıldım.
Küçük bir adım attım, içeri girdim. Raflarda dizili tütünlerin arasından bir tane seçtim ve elime aldım. “Bir puro ile hayallerimi yakabilirim” dedim içimden. Ama o an, neyle yakacağımı, nasıl yakacağımı düşünmeden önce sadece puroyu ellerimle tuttuğumda ne kadar başka bir dünya olduğunu fark ettim. Kendi içimde bir tür boşluk vardı ve o an bu boşluğu nasıl dolduracağımı bilmiyordum.
Yavaşça Tütmeye Başlayan Duygular
Puroyu elime alıp parmaklarımla dikkatlice kavradım. Dükkan sahibine sordum, “Puroyu ne ile yakmam gerekiyor?” diye. O, bana bir çakmak uzattı. Ama sanki bana çakmakla verebileceği bir şeyin olmadığını, içimdeki boşluğu bir ateşle yakmanın mümkün olmadığını hissettirdi.
“İçindeki tütünün kalitesine göre bazen, özel bir ateş gereklidir. Ama asıl mesele, doğru ruh halini bulabilmektir,” dedi yaşlı adam.
Bir an düşündüm, “Doğru ruh hali…” Bu kelimeyi o kadar çok duymuştum ki. Ama her şeyin doğru zamanda olacağına inanarak, puroyu yakmaya karar verdim. Yavaşça çakmağımın alevini puroya yaklaştırdım. Her şeyin doğru olmasını beklerken, bir yandan da bir şeylerin eksik olduğunu hissettim. Sadece ateş, sadece çakmakla o anı yakalamak istemiyordum. Bunu anlamıştım.
Sadece Ateş mi Yeterli?
Puroyu yaktığımda, Kayseri’nin rüzgarı yüzüme çarptı. Sanki bir an, çok uzaklardan bir şeyler geldi. İçimdeki hayal kırıklığını biraz olsun uzaklaştırmıştım ama bir başka yanım sormadan edemedi: “Gerçekten puroyu yakmak için sadece ateş yeterli mi?”
Duman her geçen saniye daha çok yayıldı. İçimden hissettiklerim, kararsızlık ve belirsizlikle doluydu. Ama bir yandan da sabırla her şeyin bir araya geldiğini, sonunda doğru ruh halinin bulunacağını düşündüm. Puroyun dumanı burnuma geldiğinde, nefesimi biraz daha derin alarak dumanın içinde kayboldum. Bir süre sonra, o kararsızlık yok oldu. Sadece puro vardı.
Sonunda Bir Cevap
Hayat bazen, bir puroyu yakmak gibi. Bazen doğru ateşi bulmak zor olabiliyor, bazen de o ateşle neyi yakacağımızı unutur hale geliyoruz. Ama bir şekilde bir şeyleri ateşe vermek gerekiyor. O an, puroyu yakarken sadece ateşi değil, içimdeki umutları, belirsizlikleri, hayal kırıklıklarını da yakıyordum.
Birkaç dakika sonra, puro bitmeye başlamıştı. Ama ben hala içimdeki duyguları yakalamaya çalışıyordum. Belki her şey bir şekilde doğru zamanda olmuyor ama o anı doğru hissederek yaşamak gerek.
Ve evet, puroyu yakmak için sadece çakmak değil, aynı zamanda içindeki doğru his de gerekiyor. Gerçekten…